دل

روزگار حکم به جدایی ما کرد، با اینکه خلاف میل ما دوتا بود، ای کاش امروز میبودی تا مرهم زخم این دل میشدی، تمام مردم به فدایت، به هرکجا که چشم میدوزم نگاهم سنگینی میکند، هرکجا سراغت را میگیرم جای خالی ات غصه ی دلم را زنده میکند..

شاعر: بهاءالدین زهیر

ترجمه: محمود