حقیقت آية الکرسی

سیزده سالم بود، یک روز طولانی و بدون شک لذت بخش را در خانه ی یکی از دوستانم سپری کردم. شب که شد نتوانستم به خانه زنگ بزنم(آن دوران فقط تلفن های ثابت وجود داشت) ناچار پیش خواهر دوستم رفتم که اولین سالش بود دانشگاه رفته بود و تازه گواهی نامه رانندگی گرفته بود. از او خواستم مرا به خانه برساند. سوار ماشین مرسدس او شدم و برادر کوچکتر او نیز همراهم بود. خواهر بزرگترش آمد و از اینکه شبانه میخواستیم راه بیوفتیم دلهره داشت، با حالتی از نگرانی به او گفت حتما آیة الکرسی, را بخوان. ترسید، گفت: حفظ نکرده ام!
این داستان من بود، بعد ها هر بار که آیة الکرسی را خوانده ام این ماجرا را به خاطر آورده ام.. ماجرای آن شب پراضطراب که خیال میکردیم سراسر خطر است، وآن ترس "حفظ نکرده ام"
اما امروز مفهوم این آیه را میفهمم و آن اینکه از علم سخن میگوید( یعلم ما بین ایدیهم و ما خلفهم ولا یحیطون بشئ من علمه الا بما شاء)، و آن را شبیه قطب نمایی می بینم که سبب میشود زندگی ما به ماجرایی کم خطر و توام با امان تبدیل شود.
علمی که ما آن را میشناسیم نقطه ای از علم خداوند است و همان پناهگاهی است که از ما حفاظت میکند، و ما از آن به عنوان آیة الکرسی یاد میکنیم، و بر این باورم که این علم که نقطه ای از علم اوست همانی است که باعث میشود آماده شوی، محکم و در پناه باشی و همه ی این ها از معانی "کرس" در زبان عربی است.

"احمدخیری العمری

ترجمه: محمود